
با بالا رفتن سن، کم شدن تحرک حیوانات خانگی اغلب طبیعی به نظر میرسد. اما بسیاری از تغییراتی که آنها را به حساب «پیر شدن» میگذاریم، ممکن است نشانهای از درد، آرتروز یا ضعف عضلانی باشند؛ مشکلاتی که در بسیاری از موارد میتوان برای مدیریت آنها کاری انجام داد.
نشانههایی که بهتر است جدی گرفته شوند
- سختی در بلند شدن، بهویژه پس از استراحت طولانی یا صبحها
- تردید یا ناتوانی در بالا رفتن از پله، پریدن روی مبل یا سوار شدن به ماشین
- کوتاهتر شدن پیادهرویها یا عقب ماندن در مسیر
- لنگیدن، حتی اگر گاهبهگاه باشد
- لیسیدن مداوم یک مفصل یا یک ناحیه خاص
- کاهش تمایل به بازی و تغییر در رفتار یا خلقوخو
- در گربهها: استفاده نکردن از جاهای بلند، مشکل در استفاده از ظرف خاک یا کاهش رسیدگی به خود
چرا بررسی زودهنگام مهم است؟
هرچه مشکلات حرکتی زودتر شناسایی شوند، امکان مدیریت بهتر آنها و حفظ توانایی حرکتی حیوان بیشتر است. کاهش تحرک میتواند به تحلیل عضلات و افزایش وزن منجر شود و همین موضوع فشار بیشتری به مفاصل وارد میکند؛ چرخهای که شکستن آن در مراحل اولیه سادهتر است.
فیزیوتراپی چگونه میتواند کمک کند؟
برای حیوانات سالمند، برنامه توانبخشی معمولا بر کاهش درد، حفظ دامنه حرکتی مفاصل، تقویت ملایم عضلات و افزایش اعتمادبهنفس حیوان در حرکت تمرکز دارد. روشهایی مانند تمریندرمانی ملایم، ماساژ، گرمادرمانی و لیزرتراپی ممکن است بخشی از این برنامه باشند.
اگر یکی از این نشانهها را در حیوان خود میبینید، بهتر است ابتدا با دامپزشک خود مشورت کنید و سپس برای ارزیابی توانبخشی با ما در تماس باشید.

